تبلیغات
مشاهیر و شخصیتهای بزرگ - كارل راجرز
مشاهیر و شخصیتهای بزرگ

"كارل رانسوم راجرز"، پدر جنبش استعدادهای نهفته‌‌ی بشر و یكی از سه روان - درمانگر نیك‌نام و برجسته‌ی زمان، در هشتم ژانویه‌ی سال 1902 در "اوك پارك" از توابع "شیكاگو" به دنیا آمد.

پدر و مادر او گرایش‌های مذهبی داشتند، ولی مادرش در باورهای خود استوارتر بود. هنگامی كه راجرز دوازده ساله بود، پدر و مادرش مزرعه‌ای در سی مایلی "شیكاگو" خریداری كردند كه در طول سالهای دبیرستان، سرپرستی مزرعه با او بود. وی در سال 1919 به دانشگاه "ویسكانسین" راه یافت و در آنجا در كارهای بسیاری شركت جست. برای نمونه به عنوان نماینده در "كنفرانس جهانی فدراسیون دانشجویان مسیحی" به چین سفر كرد. بیماری زخم روده، او را برای مدتی از دانشگاه باز داشت. راجرز در سال 1924، در حالی كه تنها یك درس روانشناسی را گذرانده بود، توانست درجه‌ی لیسانس تاریخ خود را دریافت دارد و در همین سال نیز ازدواج كرد كه ثمره‌ی آن، دو فرزند به نامهای "ناتالی" و "دیوید" بود. دخترش گهگاهی او را در انجام طرحهای پژوهشی یاری می كرد و پسرش به پیشه‌ی پزشكی روی آورد.
هنگامی كه پژوهش‌‌های دانشگاهی راجرز در سازمان مدارس الهیات نیویورك آغاز شد، با اینكه پژوهش‌‌های خود را در این سازمان، بسیار شوق‌انگیز یافت، باز به این نتیجه رسید كه نمی‌خواهد به اصول عقیدتی مذهب ویژه‌ای وابسته باشد.
سرانجام، راجرز برای كسب دانش در رشته‌ی روانشناسی بالینی به كالج "تربیت معلم" دانشگاه "كلمبیا" رفت و در سال 1931، درجه‌ی دكترای خود را از این دانشگاه دریافت كرد. راجرز كارش را در سال 1928 و پیش از دریافت دكترای خود در "راچستر" نیویورك با كودكان بزهكار و نیازمند و تنگدست آغاز كرد. این كودكان را دادگاهها و نمایندگی‌ها به بخش پژوهش‌های "انجمن پیشگیری از تجاوز نسبت به كودكان" می‌شناساندند. راجرز برای مدت كوتاهی، مدیر مركز مشاوره بود. او در سال 1940 در سِمَت استادی به دانشگاه ایالتی "اوهایو" رفت و از 1945 تا 1957، به همكاری با مركز مشاوره‌ی دانشگاه "شیكاگو" پرداخت. پس از آن، به دانشگاه "ویسكانسین" رفت و در سال 1964 به عنوان عضو همیشگی، به سازمان‌ علوم رفتاری "وسترن" پیوست. وی از 1968 تا زمان مرگش، عضو ثابت "مرکز پژوهش‌های انسانی" در "لاجولای" كالیفرنیا بود.
در طی این سالها بود که راجرز، روش درمانی ویژه‌ی خود را به وجود آورد. این روش در ابتدا "درمان غیرمستقیم" خوانده می‌شد. این رویکرد که در آن درمانگر در نقش یک آسان‌‌کننده پدیدار می‌شد تا یک هدایتگر، سرانجام، نام "درمان بیمار محور" را به خود گرفت. راجرز پس از ناسازواری‌های دیدگاهی که در دانشکده‌ی روا‌شناسی دانشگاه "ویسکانسین" پیش آمد، به مرکز پژوهش‌های رفتاری پیوست و سرانجام به همراه برخی همکارانش در آنجا، "مرکز پژوهش‌های فردی" (CPS) را بنا نهاد. کارل راجرز تا زمان مرگش در 1987 به کارهای خود در زمینه‌ی "درمان بیمار محور" ادامه داد.
تاکید بنیادی این روانشناس آمریکایی، بر كارآمدی شگفت توانایی‌های نهفته‌ی انسان بر روانشناسی و آموزش است. کارل راجرز یکی از مهمترین اندیشمندان انسانگرا بوده و روش درمان ابتکاری او که "درمان راجرین" نام گرفته، كارآیی بسیاری در روشهای درمانی داشته است.
افزون بر آن، بسیاری بر این باورند كه راجرز، كارآمدترین روانشناس قرن بیستم است. کارل راجرز در سال 1946 به عنوان رئیس انجمن روانشناسی آمریکا ( APA ) برگزیده شد و در سال 1987، نامزد دریافت جایزه‌ی صلح نوبل گردید.
وی در چهارم فوریه‌ی سال 1987 در سن 85 سالگی، در پی یك عمل جراحی كه روی شكستگی لگن خاصره‌اش انجام شد، در اثر حمله ی قلبی در "لاجولای" كالیفرنیا در گذشت. بنابر وصیت [ =سپارش ] راجرز، جسد وی بدون هیچ گونه تشریفاتی سوزانده شد.
 
نام آوری او بیشتر به سبب کارهای زیر است:
1- رویکرد غیرمستقیم برای درمان با نام "درمان بیمار محور"
2- ارائه‌ی مفهوم "گرایش واقعی‌سازی"
3- ارائه‌ی مفهوم "فرد با کارکرد کامل"





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

پنجشنبه 20 آبان 1389 :: نویسنده : سعید ناصری
پنجشنبه 20 آبان 1389 08:29 ب.ظ
سسسسسسلااام خوبی؟
چه خبرا؟
چقدر آپت پر باره!
مرسی که خبرم میکنی
پنجشنبه 20 آبان 1389 08:20 ب.ظ
تو خودت نمره بیستی تو مثل هیچ کسی نیستی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : سعید ناصری
نویسندگان
نظرسنجی
این وبلاگ تا چه حد مورد استفاده شما قرار گرفته است؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی