تبلیغات
مشاهیر و شخصیتهای بزرگ - راسل ایكاف
مشاهیر و شخصیتهای بزرگ

«راسل ایكاف» در سال 1919 در آمریكا متولد شد. وی لیسانس معماری و دكترای فلسفه علم را از دانشگاه «پنسیلوانیا» دریافت كرد و از آن پس تاكنون در سمت استاد رشته فلسفه علم و علوم سیستمها در این دانشگاه مشغول به كار بوده است.

ایكاف 22 كتاب و بیش از 200 مقاله منتشر كرده و به عنوان فیلسوف و معلم، با بیش از 250 شركت ارتباط داشته است. ایكاف را به نام «مرد رنسانس» می شناسند : یك معمار، فیلسوف، طراح شهر، بررسی كننده عملیات و متخصص در حل مسئله و نظریه سیستمها.
كتاب «تحقیق در عملیات» او كه در سال 1957 منتشر شد، كتاب آموزشی پیشتاز به شمار می رود. راسل بنیانگذار موسسه «مشاور و مدیریت» (INTERACT) و همچنین، بنیانگذار «رویكرد انقلابی در برنامه ریزی» و نظریه پرداز «برنامه ریزی تعاملی» است. او بر این باور است كه «برنامه ریزی تعاملی» ابزاری برای كنترل تغییر و آثار آن و افزایش سرعت سازگاری با دگرگونیهایی است كه قادر به كنترل شان نیستیم. این تغییرات، پیوسته از عصر ماشین تا عصر كنونی - كه او آن را «عصر سیستمها» می نامد - ادامه داشته است. اندیشه برتر در عصر ماشین كه به مدت 400 سال بر دنیای غرب حكومت كرد، «تفكر تحلیلی» مبتنی بر تجزیه و تحلیل بود. در حالی كه تفكر نوین، «تفكر تركیبی» است كه در آن، تمامی روابط متقابل اجزا یك سیستم در قالب كلیت و تمامیت سیستم دیده می شود، بدون آنكه اجزای مستقل آن به صورت انفرادی و جدا از سیستم، معنا داشته باشد. در این نوع رویكرد فكری، شناخت از كل به جزء پیش می رود و نوعی «كل نگری» حاكم می شود.
ایكاف به دنبال رابطه معناداری بین توسعه و تفكر سیستمی است كه سرانجام به بهبود كیفیت زندگی، چگونگی استفاده انسان از تواناییها و داراییها و افزایش شایستگی هایش می انجامد. از نظر او هرقدر كه فرد، سازمان، كشور و یا سیستمی توسعه یافته تر باشد، كمتر تحت تاثیر محدودیت منابع قرار خواهد گرفت. ایكاف دلایل بازدارنده توسعه را در درون سیستم جستجو می كند و رفع تفاوتها و اختلافها را در حركت روانتر و سریعتر توسعه موثر می داند.
وی با در نظر گرفتن تكامل مفهوم و ماهیت شركت از مكانیكی به ارگانیكی و در نهایت به سازمان، بر تولید و توزیع ثروت به عنوان نقش اقتصادی سازمانها در جامعه تاكید می ورزد. راسل نقش برنامه ریزی را در ترسیم آرمان آینده برای استفاده بهینه از تواناییهای یادگیری و سازگاری و به بیان دیگر، توسعه، جستجو می كند. به گمان او گرایش تعاملی در برنامه ریزی، تنها رویكردی است كه منجر به توسعه فرد و سازمان و اجتماع و همچنین بهبود كیفیت زندگی می شود و بهترین امكان را برای مقابله با دگرگونیهای پرشتاب، پیچیدگیهای سازمانی و ناپایداریهای محیطی فراهم می آورد. او بر این باور است كه مهمترین فایده برنامه ریزی تعاملی، جنبه مشاركت آن است؛ یعنی درگیر شدن در فرایند توسعه افراد كه موجب توسعه آنها می شود. به عبارت دیگر، مهمترین محصول برنامه ریزی، فرایند آن است و نه محصول آن (برنامه).





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :

چهارشنبه 28 مهر 1389 :: نویسنده : سعید ناصری
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : سعید ناصری
نویسندگان
نظرسنجی
این وبلاگ تا چه حد مورد استفاده شما قرار گرفته است؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی